maandag 2 mei 2011

Osama Bin Laden, een persoonlijke overpeinzing door Simone Olsthoorn




Op 13 september 2001 stelde toenmalig president Bush: “The most important thing is for us to find Osama Bin Laden. It is our number one priority and we will not rest until we find him.” Om hier op 13 maart 2002 al op terug te komen: “I don’t know where Bin Laden is. I have no idea and really don’t care. It’s not that important. It’s not our priority.”

De stemming lijkt inmiddels weer compleet omgedraaid. Bijna een decennium later is het (als het goed is, ik ben benieuwd naar de storm van complottheorieën) toch gelukt. FBI’s meest gezochte terrorist is dood en wereldleiders die eerder stelden dat Bin Laden geen prioriteit meer was, komen hier op terug. Bush jr. noemt de dood van Bin Laden een “momentous achievement”.

Wat betekent zijn dood? Ik kan me voorstellen dat het gevoel van gerechtigheid de Amerikanen opgetogen maakt (hoewel de “USA, USA” spreekkoren een ver van mijn bed show zijn). Osama Bin Laden was het brein achter de aanslag die een van de grootste trauma’s zou worden in de geschiedenis van de schijnbaar onaantastbare Verenigde Staten. Vrij van de angst voor terroristische aanslagen zal de (westerse) wereld voorlopig echter niet zijn.

Verscheidene bronnen hebben de laatste jaren laten weten dat de praktische invloed van Osama Bin Laden binnen Al Qaida niet groot meer was. Zijn figuur speelde eerder een symbolische, motiverende rol. Als dat waar is zal zijn dood het verschil niet maken. Het viel me dan ook op dat Rutte meteen benadrukte dat de terrorismedreiging niet geweken was. Integendeel, in sommige landen is de waarschuwing voor terrorismedreiging juist verhoogd. Reuters en BBC melden zojuist dat de CIA verwacht dat Al Qaida zich vrijwel zeker zal wreken voor Osama’s dood.


Het voelt als een historische gebeurtenis, maar ik vermoed toch dat het een gebeurtenis is die an sich niet het verschil gaat maken. De speech van president Obama illustreert dit: “The death of Bin Laden marks the most significant achievement to date in our nation’s effort to defeat Al Qaeda. But his death does not mark the end of our effort. There’s no doubt that Al Qaeda will continue to pursue attacks against us. We must and we will remain vigilant at home and abroad.”

In Afghanistan zullen we voorlopig blijven aanmodderen. De vermeende terrorismedreiging zal aanleiding blijven om de privacy van burgers in te blijven perken. De relaties met Pakistan zijn verder bekoeld. Toen op 11 september 2001 de vliegtuigen het WTC invlogen - beelden waar ik nog steeds kippenvel van krijg - wist iedereen: deze gebeurtenis markeert een breuk in de geschiedenis. De “roaring 90s” zijn voorbij. Of de dood van Bin Laden vandaag een breuk in de geschiedenis zal markeren moet nog blijken, maar ik vermoed dat de “angstige jaren 2000” nog even voort zullen duren.


[Simone Olsthoorn (1985) is historica en journalist]

Geen opmerkingen:

Een reactie posten